Formy opodatkowania

Wyboru formy opodatkowania należy dokonać wraz ze złożeniem wniosku o pierwszy wpis do CEIDG.

Przedsiębiorcy prowadzący indywidualną działalność gospodarczą, przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, którzy są wspólnikami spółki cywilnej lub prowadzący działalność w formie osobowych spółek handlowych, będą podlegali opodatkowaniu dochodów pochodzących z tej działalności na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych albo na podstawie ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Podejmując decyzję o prowadzeniu określonej działalności gospodarczej, należy dokonać wyboru opodatkowania podatkiem PIT (podatkiem dochodowym od osób fizycznych). Wybór ten wpływa na wysokość przyszłego podatku, ale też na rodzaj i zakres prowadzonych ewidencji księgowych. Należy wziąć pod uwagę rodzaj działalności, jaką zamierzamy prowadzić, zakres działań, wysokość spodziewanych przychodów i kosztów ich uzyskania, koszty związane z prowadzeniem księgowości. Warto ustalić, czy zamierzamy korzystać z ulg podatkowych, czy będziemy rozliczać się ze współmałżonkiem albo na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Zmiana formy opodatkowania na inną jest możliwa, ale dopiero z początkiem kolejnego roku podatkowego. Jak stanowi ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, dla podatników PIT rok podatkowy jest równy z rokiem kalendarzowym. Decyzję o zmianie formy opodatkowania należy zgłosić do 20 stycznia.

Opodatkowanie na zasadach ogólnych

Zasady ogólne polegają na opłacaniu podatku dochodowego według skali podatkowej (stawka 18% lub 32%) od dochodu, rozumianego jako przychody pomniejszone o koszty uzyskania przychodów. Zasady ogólne są podstawową formą opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej, występują w sytuacji, gdy podatnik dokonał wyboru takich zasad, albo gdy rozpoczynając działalność nie dokonał wyboru w ogóle.

Stawka jednolita (podatek liniowy)

Podatek w tej formie płaci się od faktycznie uzyskanego dochodu. Aby ustalić dochód, należy od przychodu z działalności gospodarczej odjąć koszty jego uzyskania. Przychody i koszty również wykazuje się w odpowiedniej ewidencji (podatkowa księga przychodów i rozchodów lub księgi rachunkowe, prowadzone zgodnie z przepisami o rachunkowości). Należny podatek według 19% stawki oblicza się niezależnie od wielkości osiągniętego dochodu, co oznacza, że zaliczkę wpłaca się już za pierwszy miesiąc, w którym osiągnięty został dochód. Przy tej formie opodatkowania nie można rozliczać się wspólnie z małżonkiem, ani na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci. Nie można też korzystać z ulg podatkowych .

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

Ryczałt jest uproszczoną formą rozliczenia podatku dochodowego. Podatek oblicza się od przychodu, którego nie można pomniejszyć o żadne koszty jego uzyskania. Wysokość stawek ryczałtu uzależniona jest od rodzaju działalności. Na przykład:

• 20% od przychodów osiąganych z działalności w zakresie określonych wolnych zawodów,
• 17% od przychodów ze świadczenia niektórych usług niematerialnych, m.in. wynajmu samochodów osobowych, hoteli, pośrednictwa w handlu hurtowym,
• 8,5% od przychodów m.in. z działalności usługowej, w tym od przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%,
• 5,5% od przychodów m.in. z działalności wytwórczej i budowlanej.

Przy tej formie opodatkowania należy prowadzić ewidencję przychodów z prowadzonej działalności. Ryczałt oblicza się samodzielnie i wpłaca co miesiąc (a w określonych warunkach co kwartał) do urzędu skarbowego.

Karta podatkowa

Karta podatkowa jest przeznaczona dla podatników prowadzących ściśle określone rodzaje działalności gospodarczej, usługowej, wytwórczo-usługowej i handlowej wyłącznie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przepisy dotyczące karty podatkowej szczegółowo określają też zakres i rozmiary poszczególnych rodzajów działalności oraz warunki, w jakich dana działalność powinna być prowadzona, by możliwe było opodatkowanie w tej formie. Można nią opodatkować m.in. usługi zegarmistrzowskie, usługi tapicerskie czy usługi krawieckie, handel detaliczny, działalność gastronomiczną (bez możliwości sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%), rozrywkową, usługi transportowe (prowadzenie taksówki), wolny zawód.

Aby rozliczać się w formie karty podatkowej, należy spełnić przede wszystkim następujące warunki: prowadząc działalność, nie można korzystać z usług innych firm (z wyjątkiem usług specjalistycznych), a także zatrudniać osób na umowę zlecenie i umowę o dzieło do wykonywania prac związanych z tą działalnością. Można natomiast zatrudniać osoby na umowę o pracę, należy tylko pamiętać o limitach zatrudnienia przy poszczególnych rodzajach działalności. Współmałżonek nie może prowadzić działalności gospodarczej w tym samym zakresie, dozwolone jest natomiast, aby pracował razem z podatnikiem

Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług

Osoby rozpoczynające działalność gospodarczą w trakcie roku podatkowego są zwolnione od podatku VAT, jeżeli przewidywana przez nich wartość sprzedaży nie przekroczy kwoty będącej proporcją limitu wartości sprzedaży przewidzianego na cały rok (ustalonego ustawą z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, dalej zwanej UstVAT, i wynoszącego 150 000 zł w 2011 roku) i okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, w którym rozpoczęto działalność. W przypadku przekroczenia tej kwoty wynikającej z proporcjonalnego zestawienia limitu rocznego i okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, zwolnienie osoby rozpoczynającej działalność gospodarczą traci moc i z momentem przekroczenia tej proporcjonalnej kwoty opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę.

Podstawą zwolnienia jest art. 113 UstVAT.

Zwolnienie nie dotyczy podmiotów wymienionych w art. 113 UstVAT ust. 13 oraz przedsiębiorców dokonujących dostaw towarów wymienionych rozporządzeniu Ministra Finansów wydanym na podstawie art. 13 UstVAT ust. 14, a także przedsiębiorców świadczących usługi wymienione w tym samym rozporządzeniu.
„(…) 13. Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
c) nowych środków transportu,
d) terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;
2) świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
3) niemających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju.

14. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) (uchylony);
2) listę towarów i usług, o których mowa w ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej”.

Informacja pochodzi z portalu www.eu-go.gov.pl